تصاویر و یادها و یاد بودها

دوران دبیرستان45

کادر آموزشی---جناب استاد بزرگ ---جوادی مدیر دبیرستان ششم بهمن(صدوق) مدیری با سواد و عالی و نمونه در کار و موقعیت خودشان

فضل الله نصیری ناظم و معاون اول دبیرستان

دیانت پدر---دبیر ادبیات

دیانت پسر-- دبیر فیزیک

آل یاسین---دبیر طبیعی(زیست)

صداقت---دبیر ورزش

مفید---دبیر ورزش ---در نام اول او تردید دارم ولی ایشان برادر بهمن مفید معروف بودند

زینلی---دبیر ادبیات که شیوه تند نویسی را با ما تمرین می کردند

حسینی--دبیر ریاضی

جواهری--دبیر زبان---تازه وارد دبیرستان شده بودیم و یک درس جدید را باید در دبیرستان می خواندیم و این درس جدید زبان انگلیسی بود--در آن زمان شیوه تدریس زبان پیشرفته و مدون نبود و هر دبیری با شیوه خودش تدریس می کرد.این آقای جواهری در جلسه اول چهار لغت انگلیسی را روی تخته نوشت و گفت در جلسه آینده دیکته می گویم و بابت هر غلط 5 نمره کم میکنم.و باقیمانده ساعت درس را به تعریف از خانمش و شکل و اندازه و قیمت کفش او گذراند--هفته بعد شد و کلاس زبان آمد--آقای جواهری طبق قول خود دیکته گفت و من کلمه oneرا غلط نوشتم.در نتیجه نمره پانزده را گرفتم.بعد او گفت هر کس که بیست نگرفته باید فلک شود----فلک نوعی تنبیه بود که با ترکه به کف پا زده میشد.وبرای اینکه پاها بالا بمانند آنها را در یک کمربند محکم که دو طرفش به یک چوب قطور بسته شده بود می بستند.حالا ما چند نفر با لباس های نو و تمییز که بواسطه ورود به دبیرستان از طرف والدین مان تهیه شده بود باید جلوی تخته سیاه به پشت می خوابیدیم و آن چوب فلک بدور پاهایمان بسته میشد و چوب می خوردیم---بیاد ندارم چند ضربه خوردم ولی همین باعث شد که از این دبیر بشدت متنفر شده که همچنان هم این تنفر باقی است و تا پایان دوران دبیرستان هم حتی یک نمره 5 نگیرم و تمام نمرات من فاجعه بود و در امتحان نهائی نیز تک ماده کردم.

دزفولی دبیر تعلیمات دینی---بچه ها او را خیلی اذیت می کردند .او یک طلبه بود و رفتار عجیبی هم داشت که بچه ها را بیشتر برای اذیت او ترغیب می کرد

مسیح نژاددبیر تعلیمات دینی

قریشی --دبیر درس تکامل--این درس مطلقا مورد توجه طلبه ها و مردان دین قرار نگرفت و جالب بود که بعد از تعطیلی دبیرستان چند طلبه جوان از مدرسه (قدیم) حقانی جلوی ما را در بیرون از دبیرستان می گرفتند و با ما در باره تکامل که نظریه داروین است بحث می کردند و نکته قابل توجه در این بود که در نهایت می گفتند اجداد ما انسان هستند حالا اگر اجداد شما میمون هستند ما کاری نداریم

سایر دوستان====ایرج -بهمن-محسن- ناهید-سهیلا (کاظمی) کبرا خانم مادر کاظمی ها

از کلیه افرادی که به نوعی از این آقایان اطلاعی دارند استدعا دارم مرا هم مطلع کنند---متشکرم

+ نوشته شده در پنجشنبه بیست و نهم دی ۱۴۰۱ ساعت 17:29 توسط سید محسن |

دوران دبستان44

کادر آموزشی شامل---آقای خدیوی بزرگ صاحب دبستان خدیوی خیابان مولوی ابتدای کوچه رهبر

آقای حقیقی مدیر دبستان

اقای خدیوی---ناظم دوم و پسر خدیوی بزرگ

آقای ملا سلمانی ناظم اول که بعدها تغییر فامیلی داد و شد ضیائی این اقا فقط با چوب و شلاق با دانش آموزان صحبت و بر خورد می کرد و بسیار خشن بود .در اوایل طلبه و آخوند بود ولی بعدا که ضیائی شد لباس معمولی می پوشید

آقای احمدی ---معلم مهربان کلاس اول من---نام این بنده خدا از آن جهت بیادم مانده که همراه خاطره است

مادرم ابتدا مرا در دبستان مسعود نام نویسی کرده بود--روز اول و ورود به کلاس وقتی همه سر جای خود نشستیم یک مرد مسن تریاکی وارد کلاس شد و از روی یک دفتر شروع به خواندن نام بچه ها کرد او خواند تا رسید به نام مجتبی موسوی زاده دو سه مرتبه نام را خواند ولی کسی پاسخ نداد .او به خواند ن ادامه داد تا اسامی تمام شدند.بچه ها را شمرد تعداد درست بود ناگهان گفت آیا کسی هست که من نام او را نخوانده باشم من گفتم مرا نخوانده اید.البته من دارای دو اسم بودم و در خانه مرا محسن صدا می کردند و تا آن روز نمی دانستم نام دیگری هم دارم-آن معلم مرا سخت تنبیه کرد و از کلاس بیرون انداخت.من جریان را برای مادرم تعریف کردم و او مرا در دبستان خدیوی نام نویسی کرد و آقای احمدی هم که شوهر مادر ---زن برادر من بود با مهربانی زیاد آن خاطرات سخت را از یادم برد.

یک پدر و پسر در دبستان خدیوی معلم بودند بنام خلیفی . در کلاس ششم ابتدائی یک معلم سر کلاس آمد بنام آقای دیدگاه--در اولین جلسه مشغول سخنرانی شد و من غافل در حال کنده کاری روی میز بودم.ناگهان مرا صدا کرد و ناغافل آن چنان به سرعت به من سیلی زد که من از ترس خودم را.....

اسامی دانش آموزان ابتدائی که بیاد من مانده است

حسین حسن زاده ------ابهری----مجید سمیعی---عباس علوی نژاد----ابولفضل بهتریان---مرحوم حسین بهتریان----مرحوم با قری که در همان کودکی به رحمت خدا رفت---حسین چغله---عطوفی----ابولفضل احتشامی---شهرابی که ناراحتی گوش داشت----قلی زاده که بیاد دارم همیشه یک چاقوی ضامن دار داشت و بعدا آخوند شد---اشرفی که این هم آخوند شد--کاویانی----میانداری---محسن روغنی--

ضمنا از خانواده آقای خدیوی آقای دکتر ناصر خدیوی بودند که ما به آن دکتر مراجعه می کردیم

در خواست---از کلیه کسانی که به نحوی از این عزیزان که همه اشان در حدود هفتاد سال باید داشته باشند خبر دارد و یا فرزند و نوه ایشان است خواهش می کنم به من اطلاع دهند

+ نوشته شده در چهارشنبه بیست و هشتم دی ۱۴۰۱ ساعت 17:2 توسط سید محسن |

سایر دوستان43

آقاحسن شاه احمدی علی آشفته(شفیعی اقدم)----------جمشید جعفری----------ابولفضل بهتریان---مرحوم حسین بهتریان-----محمد آقا شاه احمدی----عباس شاه احمدی-----حسن دائی--------قاسم علیزاده---------حسین نوروزیان------داود آزاد---مجتبی صنیع خانی------آقا حسن میرابولفتحی------آقا علی شاه احمدی که از ما بزرگتر بود ولی بخاطر برادرش آق حسن مراقب ما بود-----عباس شاه احمدی او هم کمی از ما بزرگتر بود ولی بخاطر برادرش همیشه بخاطر ما و دفاع از ما دعواهای بزرگی راه می انداخت او در حال حاضر مهندس نساجی است و یکی از فعالین پر تلاش کارگری محسوب می شود.ابولفضل برادر زن داداش تقی--رضا ومرحوم حسین برادر زنهای داداش رضا---محمد قاسمی عزیز که جوانمرگ شد.محمد امینی--حسن امینی

محمد میگولی ---کبیری -محسن قریشی --این عزیزان دوستان دوران نوجوانی و جوانی من در شهرمان هستند---محمد برادر زن داداش ابراهیم اسداالله برادر شوهر ملک سادات--حسن خان---برادر شوهر ملک سادات

در سالهای قبل از 1350 تهران بیسیم نجف آباد محل زندگی خواهرم و برادرم بود .همچنین دائی محمود و شابجی و خاله ملوک پشت پارک ولیعهد بیسیم زندگی می کردند.در خیابان نوروز زاده که خواهرم بود دوتا دختر عمه منهم بودند .عمه قزی زهرا و عمه قزی عزت.عمه قزی عزت دوتا پسر و چهار دختر داشت که منظور من پسرهاش هست.پسر بزرگ عمه قزی بنام مصطفی که انسان مهربان و جالب و سخت جذاب اخلاقی بود-مصطفی یک دوست داشت بنام حسن سیاه.این حسن آقا که امیدوارم زنده باشن و حداقل یکی از فرزندان و یا نوه هاش این نوشته را بخوانند جوانی بود بذله گو--شیرین زبان--مهربان--نکته سنج و خلاصه در جائی که همه به بن بست یک موضوع می رسیدند این حسن آقا راهی روشن و زیبا و جالب در موضوع باز می کرد.یادش گرامی و از آن طرف پسر خاله ام مهرداد یک دوست داشت بنام یوسف-این یوسف هم مانند حسن سیاه بسیار پر شور و جذاب و شیرین زبان و بذله گو و تیز بود--یادشان گرامی

مجتبی صنیع خانی

اسامی و یاد کل آدمهائی که در زندگی من بوده اند و نام آنها را بیاددارم

نوشته‌های پیشین

برچسب‌ها

پیوندها